រឿងហេតុនេះបានកើតឡើងនៅថ្ងៃទី ៣០ ខែធ្នូ ឆ្នាំ ២០០០ ក្នុងសង្កាត់ Setagaya ទីក្រុងតូក្យូ។ វាជារឿងដែលធ្វើឱ្យប៉ូលីសជប៉ុនវិលមុខអស់រយៈពេលជាង ២០ ឆ្នាំ ដោយសារតែឃាតករបានបន្សល់ទុកភស្តុតាងរាប់មិនអស់ ប៉ុន្តែមកទល់ពេលនេះ នៅតែមិនទាន់អាចចាប់ខ្លួនបាន។
ជនរងគ្រោះគឺជាសមាជិកគ្រួសារ Miyazawa ដែលមានគ្នា ៤ នាក់៖
- Mikio Miyazawa (ឪពុក អាយុ ៤៤ ឆ្នាំ) បុគ្គលិកក្រុមហ៊ុនទីផ្សារ។
- Yasuko Miyazawa (ម្តាយ អាយុ ៤១ ឆ្នាំ) គ្រូបង្រៀន។
- Niina (កូនស្រី អាយុ ៨ ឆ្នាំ)។
- Rei (កូនប្រុស អាយុ ៦ ឆ្នាំ)។
ពួកគេរស់នៅក្នុងផ្ទះដ៏ស្ងប់ស្ងាត់មួយដែលនៅជាប់នឹងឧទ្យាន។ នៅយប់ថ្ងៃកើតហេតុ សាច់ញាតិរបស់ពួកគេដែលរស់នៅផ្ទះក្បែរនោះ បានរកឃើញសពពួកគេទាំងអស់កាលពីព្រឹកថ្ងៃទី ៣១ ខែធ្នូ។
ការស៊ើបអង្កេតបានបង្ហាញថា ឃាតករបានចូលក្នុងផ្ទះតាមបង្អួចតូចមួយនៅជាន់ទី ២។ ជនរងគ្រោះដំបូងគឺកូនប្រុសតូច (Rei) ដែលត្រូវបានឃាតករច្របាច់កសម្លាប់ពេលកំពុងគេង។ បន្ទាប់មក ឪពុក (Mikio) បានព្យាយាមមករារាំង ប៉ុន្តែត្រូវបានឃាតករចាក់សម្លាប់នឹងកាំបិត។ ចុងក្រោយគឺម្តាយ និងកូនស្រី ដែលត្រូវបានឃាតករវាយប្រហារយ៉ាងសាហាវឃោរឃៅបំផុត។
អ្វីដែលធ្វើឱ្យរឿងក្ដីនេះមានភាពល្បីល្បាញ និងចម្លែកបំផុត គឺសកម្មភាពរបស់ឃាតករបន្ទាប់ពីសម្លាប់មនុស្សរួច៖
- ស្នាក់នៅក្នុងផ្ទះជនរងគ្រោះ៖ ឃាតករមិនបានរត់គេចភ្លាមៗទេ។ តាមភស្តុតាង បង្ហាញថាគេបាននៅក្នុងផ្ទះនោះប្រហែលពី ២ ទៅ ១០ ម៉ោង។
- ស៊ីផឹកយ៉ាងរំភើយ៖ គេបានបើកទូរទឹកកកយកការ៉េមមកញ៉ាំអស់ជាច្រើនកំប៉ុង ញ៉ាំផ្លែឈើ និងផឹកទឹកតែយ៉ាងរំភើយ ក្បែរសពជនរងគ្រោះ។
- ប្រើប្រាស់កុំព្យូទ័រ៖ គេបានប្រើប្រាស់កុំព្យូទ័ររបស់លោក Mikio ដើម្បីចូលមើលគេហទំព័រមួយចំនួន និងព្យាយាមកក់សំបុត្រអ្វីមួយ។
- ប្រើប្រាស់បង្គន់៖ គេថែមទាំងបានប្រើប្រាស់បង្គន់ក្នុងផ្ទះនោះ ហើយមិនបានចុចទឹកជម្រះឡើយ ដែលជាភស្តុតាង DNA ដ៏សំខាន់បំផុតសម្រាប់ប៉ូលីស។
ឃាតករបានបន្សល់ទុកនូវសម្ភារៈផ្ទាល់ខ្លួនជាច្រើន រួមមាន៖
- អាវយឺតដៃវែងមួយ ដែលមានក្លិនទឹកអប់ និងដានឈាម។
- កាបូបស្ពាយ ស្រោមដៃ និងកន្សែងបង់ក។
- កាំបិតដែលប្រើសម្រាប់ធ្វើសកម្មភាព។
- និងសំខាន់បំផុតគឺ ស្នាមមេដៃ និង DNA ពេញផ្ទះ។
ទោះបីជាមាន DNA និងស្នាមមេដៃច្បាស់ៗយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ប៉ូលីសជប៉ុនមិនអាចរកឃើញជនសង្ស័យដែលមានទិន្នន័យត្រូវគ្នាក្នុងប្រព័ន្ធឡើយ។ ការស៊ើបអង្កេតបានឈានដល់ការសន្និដ្ឋានថា៖
- ឃាតករអាចជាជនជាតិបរទេស (ប្រហែលជាកូនកាត់) ព្រោះតាមរយៈការវិភាគ DNA គេរកឃើញថាម្ដាយរបស់ឃាតករមានដើមកំណើតនៅតំបន់អឺរ៉ុប ឬអាស៊ីកណ្ដាល។
- ឃាតករមានវ័យប្រហែល ១៥ ទៅ ៣៥ ឆ្នាំនៅពេលកើតហេតុ។
- សម្លៀកបំពាក់របស់គេត្រូវបានលក់យ៉ាងទូលំទូលាយ ធ្វើឱ្យពិបាកកំណត់អត្តសញ្ញាណអ្នកទិញ។
